ความกว้างของหัวรองเท้าต้องพอดี ขนาดต้องไม่แคบจนรู้สึกว่าบีบรัดนิ้วเท้าไว้แน่น เพราะความกว้างของหัวรองเท้า ถ้าแคบและไม่ได้มาตรฐานตามไซส์รูปเท้าของแต่ละคน ผลที่เกิดตามมาคือ นิ้วจะถูกบีบเข้าหากัน และนิ้วโป้งจะเป็นนิ้วที่ได้รับผลกระทบมากที่สุด "นิ้วโป้งจะเกและเฉเข้ามาทางด้านนิ้วก้อย ถ้าเป็นมาก จะเฉจนโคนของนิ้วมีข้อปูดออกมาหรือถ้าแย่กว่านั้น นิ้วโป้งจะมุดเข้าไปอยู่ใต้นิ้วชี้ ลักษณะของนิ้วชี้จะขี้นซ้อนอยู่บนนิ้วโป้ง ซึ่งถ้าเป็นลักษณะนี้ จะส่งผลให้ใส่รองเท้าไม่ได้เลย" แต่นั่นไม่ได้หมายความว่า คุณจะใส่รองเท้าหัวแหลมปรี๊ดไม่ได้นะ แต่คุณต้องเลือกดีไซน์ของหัวรองเท้าให้ดูเพรียวแหลมยาวเหลือพื้นที่ให้เท้าวางได้อย่างสบาย ไม่รู้สึกบีบรัดในขณะที่ลอง

2. ความสูงของส้นสูง

          "ส้นสูงที่เกินกว่า 1 นิ้ว มักเป็นโทษมากกว่าประโยชน์" เพราะเมื่อเราใส่ส้นสูงลักษณะการยืนจะอยู่ในท่าเขย่ง โอกาสที่จะเกิดการพลิกจึงมีสูง อีกทั้งการยืนเมื่อใส่ส้นสูงยังเปรียบเสมือนการเล่นกล้าม สังเกตได้จากคนที่ใส่ส้นสูงบ่อยๆ น่องจะเป็นกล้ามโป่ง สาเหตุก็มาจากการใช้กล้ามเนื้อตรงน่องช่วยทรงตัวเพื่อเขย่ง นอกจากนี้ การใส่ส้นที่สูงมากยังทำให้การทรงตัวของเราเหมือนเอียงล้มไปข้างหน้า ดังนั้นคนที่ใส่ส้นสูงจึงต้องพยายามแอ่นตัวขึ้น เพื่อพยุงตัวให้ตั้งตัวตรง

ข้อดีข้อเด่นของการใส่จร้า

"ข้อดีก็คือท่าทางการเดินของผู้หญิงจะดูสง่าขึ้น แต่ข้อเสียจากการที่ต้องแอ่นตัวตลอดคือกล้ามเนื้อหลังจะทำงานหนัก จนเกิดเป็นอาการปวดหลังตามมาหลังจากการใส่ส้นสูง" เมื่อกล้ามเนื้อในร่างกายส่วนไหนถูกใช้งานเยอะ เป็นธรรมดาที่ตรงบริเวณนั้นต้องการการพักผ่อนบ้าง "สำหรับคนที่ใส่ส้นสูงจนติด แนะนำให้เปลี่ยนมาใส่ส้นเตี้ยบ้าง สลับกันเพื่อให้กล้ามเนื้อหลังได้มีโอกาสพัก ไม่ควรใส่ส้นสูงคู่เดิมทุกวัน" สำหรับวัสดุที่ใช้รองตรงพื้นส้นสูงควรเลือกชนิดที่เป็นแผ่นยาง จะมีโอกาสลื่นและล้มได้ยากกว่าพื้นส้นสูงที่ทำจากหนัง และถ้ารองเท้ามีวัสดุปูพื้นรองฝ่าเท้าด้านในยิ่งส่งผลดีกับเท้ามาก เพราะจะช่วยให้การกระจายของแรงไปได้ทั่วฝ่าเท้าเท่าๆ กัน ซึ่งช่วยลดอาการปวดเท้าได้อีกทางหนึ่ง